یا رقیه

در جمکران غمی غلیظ، تمام فضا را بلعیده بود. هر که را می‌دیدی یا گِل بیچارگی بر سر زده بود یا… یا هیچ. همه‌ی آن مردمی که آنجا بودند، مانند تیکه‌هایی از یک آینه‌ی شکسته، سرگشته و گم‌گشته، دنبال راه فراری می‌گشتند تا بغض گلوگیرشان را به اشک برسانند.… بیشتر »

زبانم به این واژه‌ها نمی‌گردد. نمازِ شبِ اولِ قبر، برای تو؟ من هنوز رفتنت را باور نکرده‌ام. هنوز جایی در دلم، چشم‌به‌راهِ بازگشت توست. هنوز گمان می‌کنم این همه، خوابی‌ست که صبحش از راه می‌رسد. هنوز باور نکرده‌ام که همهٔ پل‌های پشتِ سرت ویران شده است، که… بیشتر »